Titel
Silverview
Auteur
John Le Carré
Vertaler
Rob Van Moppes Gerda Baardman
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
Silverview
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Luitingh-Sijthoff, 2021
202 p. : ill.
ISBN
9789024598267 (paperback)
Andere talen:

Besprekingen

Republiek der Letteren

John Le Carrés postume roman Silverview past perfect in zijn indrukwekkende oeuvre.

In de nalatenschap van John Le Carré (1931-2020) vond zijn zoon Nick het manuscript van de korte spionageroman Silverview, die zijn vader in 2013 schreef maar niet publiceerde. In het nawoord van deze postume roman vertelt Nick dat hij zijn vader, die al een paar jaar aan kanker leed, had beloofd dat hij onafgewerkt materiaal dat was blijven liggen zou afwerken - hij is zelf ook schrijver. Silverview bleek geen afdankertje maar een volwaardige spionageroman die perfect binnen Le Carré's indrukwekkende oeuvre past.

In zijn vloeiende stijl vertelt Le Carré een fijnzinnig verhaal dat vele thema's die hij in zijn grote romans verwerkte op een genuanceerde manier aansnijdt: complexe familierelaties,de moeilijke verstandhouding tussen vaders en zonen, maar ook echtgenoten die elkaar niet alleen in de liefde bedriegen.

De spin in het verhaal is Edward Avon, die zoals hij zelf zegt tot het 'Brits vuilnisbakkenras' behoort. Hij is upperclass, spreekt elke …Lees verder

Een waardig afscheidssalvo

BOEKENBAL

Met nog geen tweehonderd pagina’s is het laatste, postuum uitgegeven boek van de Brits-Ierse auteur John le Carré (geboren als David Cornwell) maar een kort avontuur, waar u niet meer dan een paar avonden zoet mee zult zijn. Maar ‘Silverview’ stelt niet teleur: het is een vlot behapbare roman die nooit gaat vervelen. De spionagethriller volgt afwisselend een ervaren rot in de geheime dienst en een jongeman die een boekenwinkel begint nadat hij uit de financiële wereld is gestapt – een cynicus die zichzelf een ‘klaarwakker roofdier’ noemt, niet bepaald het type mens dat je doorgaans achter de toonbank van een boekenwinkel verwacht. Beetje bij beetje raken de verhalen over de spion en de boekenboer verstrengeld. Dat voelt perfect natuurlijk aan. Zo toont Le Carré een laatste keer waarom hij een grootmeester van het genre was: hij wist als geen ander erg verschillende personages op een geloofwaardige manier aan elkaar te lassen en …Lees verder

Succesrijk effectenmakelaar Julian Lawndsley heeft de Londense City ingeruild voor een leven als boekhandelaar in een kustplaatsje in East Anglia. Edward Avon, een in Polen geboren kennis van Julians vader, stelt hem voor om samen in de kelder van de boekwinkel ‘De Republiek der Letteren’ op te zetten, een bibliotheek met meesterwerken van de grootste geesten aller tijden. Intussen doet de binnenlandse veiligheidsdienst onderzoek naar Avon, die betrokken was bij de gruwelen in Bosnië én verklikt is door zijn terminale echtgenote, vooraanstaand medewerkster van de Britse inlichtingendienst. ‘Silverview’, de postuum verschenen spionageroman, balanceert - opnieuw - op de ethische grens tussen goed en kwaad. Spannend én diepgravend. Een laatste maal vintage Le Carré. Het verhaal wisselt tussen Julian en Proctor, een Smiley-achtig personage dat de mist rond Avon probeert uit te klaren. ‘Wat is waarheid’, lijkt wel de kernvraag. Sterke dialogen, meeslepende plot, personages én inhoudelijke …Lees verder

Over John Le Carré

CC BY 3.0 - Foto van/door Krimidoedel

John le Carré, pseudoniem van David John Moore Cornwell (Poole, 19 oktober 1931 – Truro, 12 december 2020) was een schrijver van thrillers en spionageverhalen. Tot kort voor zijn overlijden had hij de Britse nationaliteit, daarna de Ierse.

Leven

Tijdens zijn eenjarige studie Duits aan de Universiteit van Bern ontwikkelde Le Carré een interesse voor vreemde talen. Hij studeerde daarna moderne talen aan het Lincoln College, Universiteit van Oxford. Na zijn studie gaf hij twee jaar les aan Eton College en solliciteerde toen bij de British Foreign Service, en later ook bij MI6, waardoor hij tussen 1959 en 1964 in Bonn en Hamburg, West-Duitsland gestationeerd was.

Bij zijn eerste vrouw had hij drie zonen, en uit zijn tweede huwelijk kwam nog een zoon voort.

In februari 2011 bepaalde hij dat zijn archief na zijn dood geschonken diende te worden aan de Bodleian Library van Oxford, omdat 'Oxford de inspiratiebron is van …Lees verder op Wikipedia

Suggesties