Boek
Nederlands

Wat je van bloed weet

Philip Huff (auteur)
Op de openbare basisschool in Blaricum wordt de naamloze verteller van Wat je van bloed weet voor het eerst verliefd. Op de hockeyclub in Laren ontmoet hij vervolgens Cato de Witt, van wie hij weet dat zij het voor hem is. Samen doorlopen ze de middelbare school in Bussum. Intussen woont hij in het grote, vrijstaande huis, met een rieten kap en een grote tuin, samen met zijn ogenschijnlijk welvare
Titel
Wat je van bloed weet
Auteur
Philip Huff
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 2022
286 p.
ISBN
9789044650518 (paperback)

Besprekingen

Een ouderlijk slagveld

Philip Huff schrijft onvervaard over zijn verknipte jeugd in Wat je van bloed weet, als speelbal van zijn elkaar naar het leven staande ouders.

Onlangs sprak ik met een auteur van troebele roman noirs die er hoog over opgaf dat hij een uiterst behaaglijke jeugd had gehad. Waar de duisternis in zijn boeken vandaan kwam? Dat kon hij niet bevroeden. Hij leek wel het wandelende tegenbewijs van de bekende frase 'An unhappy childhood is a writer's goldmine'.

Ik moest weer aan die wrange uitspraak denken toen ik de nieuwe roman van Philip Huff (°1984) las. In het af en toe kil om het hart slaande Wat je van bloed weet ontvouwt de Nederlandse schrijver en regisseur zijn getraumatiseerde jeugd, waarin de klappen en mentale terreur schering en inslag waren.

"Het is een onweerlegbaar feit dat mijn ouders een gewelddadig huwelijk hadden", vertelde Huff vorig weekend in NRC Handelsblad. Eraan toevoegend dat zijn boek "heel erg autobiografisch" is. "Maar het gaat wel over herinneringen, en als je bedenkt hoe we ons dingen herinneren, dan weet je dat ze een vorm van fictie zijn."

Veertien jaar lang was Huff doend…Lees verder

Geen ommetje rond de eigen navel

In zijn ontroerendste en persoonlijkste roman tot nu toe beschrijft Philip Huff hoe hij opgroeide in een gewelddadig gezin.

Ondanks de onheilspellende titel drupt er al bij al weinig bloed uit de pagina's van Philip Huffs nieuwe roman. Het relaas van zijn jeugdjaren in een huisgezin waar de roede niet gespaard werd is echter geen bloedeloze vertelling. Huff zou veertien jaar aan Wat je van bloed weet gewerkt hebben, maar meer nog dan tijd leek de schrijver afstand nodig te hebben. Afstand tot de jaren waarin hij precies wist hoeveel ringen zijn moeder droeg omdat hun afdrukken met enige regelmaat in zijn jonge wangen stonden. Die afstand creëert de auteur van Dagen van gras (2009), Niemand in de stad (2012) en Boek van de doden (2014) onder andere door zijn verhaal in de tweede persoon enkelvoud op te tekenen. Net omdat die jij-vorm de lezer er voortdurend aan herinnert dat hij met een literaire constructie te maken heeft, houdt hij altijd het risico van teveel vervreemding in, maar hier werkt de kunstgreep in al zijn paradoxale kracht. De betrokkenheid van de lezer blijft groot. Het literaire truc…Lees verder

Opgroeien in een gewelddadig gezin

De verteller in Wat je van bloed weet wil zijn leven niet langer laten beheersen door jeugdtrauma's. Zijn relaas begint messcherp, maar jammer genoeg laat de schrijver in de loop van de roman steeds meer de teugels vieren.

Philip Huff deed bijna veertien jaar over zijn vierde roman Wat je van bloed weet, die door zijn uitgever wordt aangeprezen als zijn 'persoonlijkste tot nu toe'. De kiem was een tekst die Huff in 2008 in De Gids publiceerde. Dat was anderhalf jaar voordat zijn korte, ingetogen debuutroman Dagen van gras het licht zag. Daarna volgden twee stevige romans waarin de schrijver de volumeknop een stuk hoger had gedraaid: Niemand in de stad (2012) en Boek van de doden (2016).

Deze drie romans gaan, net als Wat je van bloed weet, over jonge mannen die heel wat op hebben te ruimen in hun bovenkamer. Maar ze hebben stuk voor stuk hun eigen stijl, structuur, toon en thematiek en alleen al daarom zou je ze tekortdoen als je ze zou framen als voorstudies of opmaten van Huffs nieuwe roman.

Er is nog een andere reden om Wat je van bloed weet niet op het schild te hijsen als de apotheose van veertien jaar schrijverschap: de roman waar Huff het langst aan heeft gewerkt, is de minst rij…Lees verder

PHILIP HUFF Wat je van bloed weet

In ‘Wat je van bloed weet’ beschrijft de Nederlandse schrijver en regisseur Philip Huff hoe drie kinderen moeten opgroeien in een onveilige gezinssituatie. Vader Peter en moeder Annabelle bekvechten niet alleen, er komt ook geweld aan te pas, zelfs tegen hun kinderen. De oudste van de drie is Emilie, zij lijkt het minst gehinderd door dat bedenkelijke verleden. Het tweede kind, de naamloze verteller, leert door jaren van schuld, schaamte en woede, een leefbare afstand te vinden tegenover zijn ouders, waardoor hij erin slaagt een eigen leven op te bouwen en om te gaan met al de krachtige emoties die in zijn lijf huizen. Hij neemt de verantwoordelijkheid over zijn jongere broertje, Alex, die even ontspoort nadat hij door zijn moeder van de trap wordt geduwd, maar uiteindelijk ook z’n weg vindt. Huff zet de complexe ouder- kindrelatie én de liefde tussen de kinderen onderling treffend neer en maakt goed invoelbaar hoe levensbepalend hun afkomst is. Tegeli…Lees verder

Over Philip Huff

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Vera de Kok

Philip Huff (Naarden, 28 september 1984) is een Nederlandse schrijver en regisseur. Huff schrijft romans, verhalen, essays, gedichten, liedteksten en filmscenario's. Hij studeerde Spaans aan de Universiteit van Granada, geschiedenis en wijsbegeerte aan de Universiteit van Amsterdam en deed een minor Amerikanistiek aan de Humboldt Universiteit in Berlijn. Hij woont afwisselend in Amsterdam en New York. Huff is een pseudoniem.

Loopbaan

Huff debuteerde in 2008 met een kort verhaal in het literaire tijdschrift De Gids. In 2009 publiceerde hij korte verhalen in Passionate Magazine, Hollands Maandblad en Hollands Diep, in een korte verhalenspecial met Sanneke van Hassel en Arnon Grunberg. Op 1 oktober van hetzelfde jaar verscheen bij uitgeverij De Bezige Bij zijn debuutroman Dagen van Gras, over een achttienjarige jongen die met moeite herstelt van een psychose. Het boek werd genomineerd voor de Academica Debutantenprijs en kreeg…Lees verder op Wikipedia